روزنامه نویس

کامنت های سایت مجمع را چک میکردم که کامنت یکی از دوستان توجهم را جلب کرد گله کرده بود که چرا مثلثی های همبستگی وبلاگ نویسان به هفته بسیج نپرداخته است.
هرچند انتقاد به جا و درستی است اما نپرداختن ما به این امر چیزی از اهمیت شجره طیبه ای که امام روح الله بنا نهاد نمی کاهد، چرا که در این هفته رسانه های گروهی به این امر پرداخته اند و تبلیغات محیطی شهری نیز در این هفته به این موضوع پرداخته اند و در شهرهای مختلف ده ها نمایشگاه فرهنگی به بزرگداشت این مناسبت می پردازند.
در حالیکه مساله ای که به نظرمان نه تنها اهمیتی کمتر از بزرگداشت هفته بسیج ندارد که به عنوان یک بسیجی وظیفه داریم به آن بپردازیم مساله غزه است. که متاسفانه برای بسیاری از ما گویی به مساله روزمره و تکراری تبدیل شده است و درنده خویی دشمن صهیونیستی و مظلومیت مردمان غزه دیگر حتی تلنگری هم به وجدانمان نمی زند. این روزها که اعراب روند عادی سازی روابط با رژیم صهیونیستی را شدت بخشیده اند. حرکات مشایی و رای اعتماد به وزیر کشور و آمدن و نیامدن میرحسین موسوی و محمد خاتمی در داخل کشور ، اهمیتی بیشتر از وظیفه شرعی که بر گرده تک تک مسلمین است یافته است. وظیفه خود می دانیم که در قبال محاصره غزه توسط دژخیمان صهیونیستی که میرود منجره به یک فاجعه انسانی گردد سکوت نکنیم و به مصداق روشن کردن شمعی بر سر در وبلاگ هایمان بنویسیم غزه سرزمین مقاومت. تا یادمان نرود نستله مساله اصلی نیست و بلکه مساله اصلی محو رژیم صهیونیستی از کره خاکی است امری که دیر یا زود باید اتفاق بیافتد.